Publicidad:
Terra
La Coctelera

MÁS ES MENOS & EL MATERIALISMO

Decia Punset el pasado domingo algo así como que "si no te has leido la trilogia de moda, no eres nadie..."

Y a mi hoy me ha vuelto a pasar. No, no he la trilogia de moda, ni la de la moda pasada, tampoco. No sigo la moda.

"Más es menos" era el titulo del programa de Punset.

Me atrapó el concepto que engloba esta frase. Lo reconozco como mio.

Curiosamente hacía unas pocas horas habia estado leyendo sobre el materialismo en qué vivimos en el Semanal del País.

Ahí queda eso.

No he leido la saga de Stieg Larson y tampoco la de Ruiz-Zafon. Ando leyendo lo que me apetece o lo que me atrae y me "enriquece".

Después de los ecos de Redes y del Semanal, cualquier cosa que yo diga puede parecer filosofía barata.

Si quieres echarles un vistazo... ahi te dejo los enlaces:

 

 

http://www.eduardpunset.es/3249/general/ser-feliz-es-desear-menos

http://www.elpais.com/articulo/portada/aporta/actual/trabajo/elpepusoceps/20100117elpepspor_9/Tes

 

 

compártelo Tags: crecimiento personal, eduardo punset, materialismo, felicidad

2009

2009 ha sido el año en el que sucedió mi "última vuelta de tuerca". Las vueltas de tuerca son tan necesarias que aunque duelan, cuando pasa la primera sensación de desgarro de algo dentro de mí, ese dolor se convierte en entusiasmo por la vida que me espera.

En 2009 he crecido un poco más. Aunque siga midiendo 155 centímetros yo sé que he crecido, puedo sentirlo claramente en mi cabeza y en mi alma.

He descubierto que padezco un síndrome, que aun pareciendo insignificante y teniendo cura, me estaba destrozando emocionalmente al no saber de su existencia. En 2009 me he puesto manos a la obra para comprenderme y quererme de la forma más sincera que jamás haya existido. Como no voy a considerar importante este año 2009...

El año ha pasado rapidísimo, dicen los más mayores que "cada vez pasan a mayor velocidad" ...  Han pasado días de frio intenso, en los que el mejor momento era cuando me metía en la cama acurrucándome al lado de mi chico, hundiendo mi cabeza en su pecho, respirándole, sintiéndome a salvo de todos los males; días de calor sofocante, en los que la playa y la cerveza eran los mejores remedios para aplacar el agobio. Hubo días con lágrimas, como cuando tuve a mi abuelita enferma en el hospital. Y días de gran alegría cuando vi que salía de allí; aunque era una alegría teñida con una pizca de amargura al ver que habría de resignarse a seguir viviendo en silla de ruedas.

Hubo un día en este 2009 que volví a cumplir años (afortunadamente...), y como me sucede cada año, tuve que reflexionar ante la nueva cifra que me tocaba estrenar. Se aproximan los 40, eso será en 2014.

He conseguido cambiar hábitos en mi comportamiento que me hacían padecer sin yo saber que me amargaban tantísimo, estoy aprendiendo a ser un pelín egoísta. Ese puntito que no hace daño a nadie, pero que hace tanto bien a uno mismo...

Cuando llegue el 31 de este mes a las 12 de la noche, y hagamos el cambio de año, despediré uno de los años más importantes de los que he vivido hasta la fecha.

VotarVotos participante1 año en 1 postVotarVer otros participantes

VotarVotos participante1 año en 1 postVotarVer otros participantes

compártelo Tags: 2009

Como me gusta...

Desde el momento que me "insonorizo" al ponerme los tapones que protegen mis oidos me empiezo a sentir bien, me alegro de encontrarme alli; aunque el agua esté fria, me fundo con ella. Me escucho, me oigo, aunque no sé si esto me conviene demasiado, dado que mi cabeza no se calla nunca...

 

compártelo Tags: agua

Viernes, por fin...

Ya hemos llegado al viernes, por fin...

Las semanas pasan volando, y con el tiempo justo para descansar, así que se agradece que llegue el fin de semana; que aunque descansemos poco, somos dueños de todo nuestro tiempo!!!

Sabes en que estoy pensando?

Esta noche, después de la cena, ratito de relax en el sofa, sabiendo que mañana no madrugaremos, y...

 

mmmm.... que ganas tengo de que termine la tarde...

 

 

compártelo Tags: fin de semana, relax, gin tonic

y ja van 5!!

Hui fa 5 mesos que puguerem trobarmos a soles per fi... feia uns quants dies que ens haviem conegut i no haviem pogut estar a soles... Jo em sentia tan a gust prop de tú, que no volia tornar novament a casa a soles... et sentia parlar i em quedava embobá... Tú no m has contat mai en detalls que et va fer convidarme a sopar aquella nit; be, el que importa es que ho feres, em proposares que ens citarem a soles... lo més intim que em confesares aquella nit es que volies coneixer la meua historia i que per aixo havies buscat eixe sopar...

Aquella nit no dormirem, ho recordes? Jo tinc gravada en la ment aquella nit... aquelles miraes, aquells besos, aquells sentiments... Des d aquella nit, poques han segut les que no hem dormit junts.

Em senc feliç, tranquila i enamorá! He trovat en tu una sensació que mai abans havia conegut, de veres, creume que la pau que senc es totalment nova per a mi... A voltes els fantasmetes apareixen i es dediquen a pegar voltetes per el meu cap, no vaig a negar-ho... també se que tu et dones conter, i em deixes... supose que deixes que valore quina es la realitat, lo que estem vivint, lo que ens seguix pasant dia a dia... i en un tres i no res torne a sentirme tranquila...

Tinc que agrairte estos mesos de felicitat, la teua pacencia i el que em fas sentir... reconec que m agradaría que obrires més el teu cor, que no et costara dir en paraules el que sents... pero quanta rao tens en que el que importa son els fets... i d aixo, la veritat, no tinc cap queixa.

 

 

 

 

Et vuic carinyo, i no volia enamorarme quant et vaig coneixer... i ara no em canse de estar en tu...

 Per que no s acave mai...

 

 

compártelo Tags: t estime, te quiero

El efecto mariposa

Las mariposas me fascinan... y mira que vistas de cerca son bastante feitas...pero aún así tienen un algo que me resulta muy atractivo... Tal vez sea el hecho de que dentro de su fragilidad sean capaces de aguantar estoicamente el viento y el frio, y viajar miles de kilómetros...

Y del efecto mariposa, que me decís? Creo firmemente en el efecto mariposa; se dice que...

"Si agita hoy, con su aleteo, el aire de Pekín, una mariposa puede modificar los sistemas climáticos de Nueva York el mes que viene." Lo dijo J. Gleick, periodista y ensayista neoyorquino.

Caminamos por la vida, como las mariposas atraviesan diferentes parajes, y hay veces que queriendo y/o sin querer, con nuestros actos incidimos en la vida de los demás, así como los actos de los demás hay veces que inciden en nuestro camino... y nos hacen tomar un sendero u otro... no os parece fascinante?

Puede que una sonrisa tuya, ilumine a alguien que se cruza en tu camino, y le haga pensar en lo bonito que es sonreir... puede que unas palabras hagan que alguien reflexione y cambie el rumbo de su vida. Todos somos importantes, así como lo son nuestros actos y sentimientos; hay que tener cuidado, el efecto mariposa actua sin que nosotros lo pretendamos.

P.D.: Post un poco filosófico, pero me apetece volver a escribir,y esto es justo lo que he estado pensando hoy... En caso de incidir sobre alguien con la lectura de este post, espero que sea positivamente... ^_^

compártelo Tags: efecto mariposa, vida, sentimientos

Otro hallazgo, tomado prestado...

"De nuestros miedos nacen nuestros corajes y en nuestras dudas viven nuestras certezas.Los sueños anuncian otra realidad posible y los delirios otra razón. En los extravíos nos esperan los hallazgos, porque es preciso perderse para volver a encontrarse."


Eduardo Galeano

compártelo

Se renta un corazon

Este escrito lo encontré en una conocida página de contactos, colgado en un anuncio, me pareció precioso, espero no molestar al propietario al publicarlo aqui.

"SE RENTA UN CORAZÓN.............

Listo para ser ocupado...

sin deposito en garantía...

sin contrato...

es confortable y por supuesto... encontrarás en él amplitud
de espacio para acomodar tus sentimientos... hallarás en sus
rincones: Alegrías... Sueños, Luces de Esperanza y
Comprensión... mucha comprensión... sus paredes están llenas
de amor, cariño... respeto...

Te harán sentir como en tu hogar... la calidez de sus pisos
te darán la seguridad de no resbalar... y sus balcones te
permitirán mirar hacia el alma amiga que siempre te
acompañará...

Se Renta un Corazón... por fuera se encuentra algo
maltratado... posiblemente le falta alguna remodelación...
resanar viejos sentimientos y cubrirlos con una nueva
fachada... pero... vivirás afuera o adentro?

Mal haría si no te dijera que también en él existen pequeños
espacios oscuros... casi inaccesibles... que con el tiempo
se llenaron de lágrimas, angustias... recuerdos... ahí
quedaron como mudo testigo de las etapas que fueron
cambiando este corazón que ahora te ofrezco...

Se renta un Corazón... que con el paso de los años y con el
dolor de algunos adioses, se cuartearon sus paredes... Y su
pintura se ha ido desgastando... por el mal uso que algunas
personas le dieron en el pasado...

Sin embargo... los cimientos... los principios para lo cual
fue creado siguen firmes... la esencia del alma se respira
con tan solo entreabrir la puerta... y la garantía de
sentirte bien te puede hacer feliz... si te quedas con él.

Se Renta un Corazón... Qué cuanto vale...?...

El precio de la renta?

Ése... ése lo pones Tú..."

compártelo